ادبیات ایران و تاجیکستان هر دو در حوزه زبان فارسی و گذشته ی مشترک به وجود آمده اند.تأثیرشعری ایران بر شعر و ادبیات تاجیکستان به ویژه تشابه موضوع و مضمون، ویژگی های ادبی، موسیقی و قالب‌های شعری ایران و تاجیکستان در دوره‌ی مهم و تاریخی معاصر بسیار مشهود است. شاعران تاجیک از سال های دیرین از شاعران معاصری چون نیمایوشیج، فروغ فرخزاد، نادرپور، مهدی اخوان ثالث، سهراب سپهری و... بهره ها گرفته اند. که خود انگیزه اصلی ظهور شعر نو و شعر سفید در این مرز و بوم بوده است. پژوهش حاضر، که به روش تحلیلی- تطبیقی انجام شده، به بیان شناخت جریان‌های شعری تاجیکستان، نوپردازی در شعر معاصر تاجیک، زمینه‌ها و علل تاثیرپذیری شعرای نوپرداز تاجیک از شعرای پیشکسوت و معروف معاصر ایران پرداخته و با طرح سوالاتی در صدد پاسخگویی به چرایی به وجود آمدن جریانات شعری، عوامل تاثیرگذار بر این جریانات و نقاط اشتراک و افتراق جریان‌های شعری ایران و تاجیکستان بر آمده است تا بر دوام و قوام زبان و ادب فارسی در کشورهای فارسی زبان همتی تازه بگمارد.