در عصر حاضر، فناوری‌های دیجیتال مانند تلفن‌های همراه و شبکه‌های اجتماعی به بخش جدایی‌ناپذیر زندگی تبدیل شده‌اند. با این حال، علیرغم مزایای بی‌شمار، این تحول دیجیتالی باعث غفلت دانش آموزان از تربیت اصولی خانواده و نظام آموزشی شده است. عصر دیجیتال در واقع هنوز والدین و معلمان را با محتوای مختلف نگران می کند که منجر به تغییرات "منفی" در نگرش دانش آموزان می شود. باید از فرصت هایی که دیجیتال شدن پیش روی آموزش و پرورش قرار می دهد، استفاده کرد و برای کاهش آثار منفی آن تدابیری اندیشید تا علاوه بر حفظ میراث فرهنگی و سایر ویژگی های بومی، ویژگی های فردی دانش آموزان رشد یابد و هم زمان به شناخت جهان و سایر فرهنگ ها قادر شوند. علاوه بر این، معلمان و والدین هنوز هم زمانی که نگرش دانش آموزان از ارزش‌های شخصیتی منحرف می‌شود، مسئولیت‌هایی را به گردن یکدیگر می‌اندازند. هدف این پژوهش بررسی نقش والدین و معلمان در تحقق نسل شخصیت در بحبوحه توسعه دیجیتال است. داده ها از گزارش های پژوهشاتی در مجلات ملی و بین المللی، مجموعه مقالات و کتاب ها جمع‌آوری شده است. نتایج این پژوهش نشان می‌دهد که والدین و معلمان از طریق برنامه‌های توسعه‌یافته در مدارس و نظارت، راهنمایی و فعالیت‌های یادگیری از والدین به فرزندان در خانه، نقش یکسان و تأثیر زیادی در اجرای آموزش شخصیت در عصر دیجیتال دارند. یافته‌های این پژوهش بیان می‌کند که معلمان و والدین مخلوقات خاصی هستند که خداوند آنها را برای میانجی‌گری در تحقق نسلی از شخصیت‌ها بر اساس رهنمودهای اسلامی فرستاده است.