ادبیات ایران و تاجیکستان هر دو در حوزه زبان فارسی و گذشتة مشترک به وجود آمده‌اند. تأثیر شعری ایران بر شعر و ادبیات تاجیکستان به‌ویژه تشابه موضوع و مضمون، ویژگی‌های ادبی، موسیقی و قالب‌های شعری ایران و تاجیکستان در دورة مهم و تاریخی معاصر بسیار مشهود است. شاعران تاجیک از سال‌های دیرین از شاعران معاصری چون نیما یوشیج، فروغ فرخزاد، نادرپور، مهدی اخوان ثالث، سهراب سپهری و... بهره‌ها گرفته‌اند که خود انگیزه اصلی ظهور شعر نو و شعر سفید در این مرزوبوم بوده است. پژوهش حاضر که به روش تحلیلی - تطبیقی انجام شده، به بیان شناخت جریان‌های شعری تاجیکستان، نوپردازی در شعر معاصر تاجیک، زمینه‌ها و علل تأثیرپذیری شعرای نوپرداز تاجیک از شعرای پیشکسوت و معروف معاصر ایران پرداخته و با طرح سؤالاتی در صدد پاسخگویی به چرایی به‌وجودآمدن جریانات شعری، عوامل تأثیرگذار بر این جریانات و نقاط اشتراک و افتراق جریان‌های شعری ایران و تاجیکستان برآمده است تا بر دوام و قوام زبان و ادب فارسی در کشورهای فارسی‌زبان همتی تازه بگمارد.